De ijzeren botter werd in 1911 naar Goois ontwerp in Enkhuizen gebouwd. Als Volendammer kwak, genaamd VD54, ging hij in de vaart De VD54 heeft een welbewogen bestaan achter de rug. 50 jaar lang viste ze met aan het roer schipper Piet Kes over de oude Zuiderzee. In 1961 stopte Kes, reeds op hoge leeftijd met vissen : het schip ging aan de kant, slechts de herinnering bleef over… Zo wordt er gesproken dat je de 54 bijna nooit zag: die zat altijd op zee. Ook in de stormnacht van 1916 die tot orkaankracht oplaaide. Grote zeewaardigheid is door de jaren dan ook bewezen.
Beschoten is men ook: in de 2e wereldoorlog, 3 dagen na de bevrijding met een lading aardappels is bij Kornwerderzand het hele tuig eraf geschoten. In totaal verspeelde ze 11 masten in 44 jaar tijd: het schip gaf geen krimp maar de masten des te meer. De bijnaam uit die tijd onder de visserslui was "het hotel": het was er droog en warm zodra het vooronderdeurtje dicht ging. Er is dan ook door menigeen een borrel aan boord gedronken. Nadat ze in 1961 de visserij verliet maakte de oude 54 vele omzwervingen, totdat het in 1989 onder handen werdt genomen voor een enorme restauratie. Onder visserijnummer ZS26 en enigszins aangepast aan de hedendaagse veiligheidseisen kwam ze weer in de vaart.
Het leven rond de Zuiderzee in 1927
Wedstrijd met Volendammer kwakken in 1924 YouTube
De huidige eigenaar komt van het voormalige eiland Marken en heeft het visserijnummer van zijn overgrootvader weer gebruikt: nr. 28. Zodoende gaat het schip nu door het leven als MK28. Niet meer dag en nacht jagend op vis, maar nu met passagiers. Een stoer, veilig en snel schip waar menigeen al van heeft mogen genieten. De MK28 is nu geschikt voor zeildagtochten met groepen tot 27 passagiers en voldoet aan alle wettelijk gestelde normen, zowel van scheepvaartinspectie als bemanning voor schepen van de bruinevloot.
